Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2015/10951 · K. 2016/4042

6. Hukuk Dairesi         2015/10951 E.  ,  2016/4042 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile davalı kiracının asıl alacağın 1.100,00 liralık kısmı ve faiz ile ferilerine yönelik itirazının kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili, 22.08.2014 tarihinde davalı aleyhine başlatmış olduğu haciz ve tahliye istekli icra takibi ile 2013 ekim ayı ile 2014 ağustos ayı arası ödenmediği iddia olunan onbir aylık kira bedeli 650,00 TL'den, toplam 7.150,00 TL'nin tahsilini talep etmiş, takipte 15.10.2010 başlangıç tarihli yazılı kira sözleşmesine dayanmıştır. Ödeme emrinin, 01.09.2014 tarihinde davalı borçluya tebliğ edilmesinden sonra davalı süresinde 08.09.2014 tarihinde icra dairesine verdiği dilekçe ile aylık kira parasının 550.00 TL olduğunu, buna göre kira borcunun 6.050,00 TL olduğunu ve yasal süre içerisinde ödeneceğini bildirerek borcun 1.100,00 TL'lik kısmına itiraz etmiştir. 01 Temmuz 2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 344.cü maddesinde “Tarafların yenilenen kira dönemlerinde uygulanacak kira bedeline ilişkin anlaşmalarının, bir önceki kira yılının üretici fiyat endeksindeki artış oranını geçmemesi koşuluyla geçerlidir. Bu kural, bir yıldan daha uzun süreli kira sözleşmelerinde de uygulanır.” hükmüne, Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 2.maddesinde; geçmişe etkili olma başlığı altında “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları gerçekleştirdikleri tarihe bakılmaksızın, bütün fiil ve işlemlere uygulanır.” hükmüne yer verilmiştir. Aynı Kanunun 7.maddesinde ise görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlığı altında "Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallar ile geçici ödemelere ilişkin 76., faize ilişkin 88., temerrüt faizine ilişkin 120. ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138.maddesi, görülmekte olan davalara da uygulanır." hükmü yer almaktadır. Türk Borçlar Kanununun kira artışına ilişkin 344.maddesindeki düzenleme kiracıları koruyucu nitelikte olup, kamu düzenine ilişkindir. Olayımızda; Sözleşmenin hususi şartlar bölümünde yıllık kira artışlarının % 10 oranında yapılacağı ve 3.yılın sonunda kira bedelinin günün koşullarına göre belirleneceği kararlaştırılmıştır. 15.10.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesine göre; 15.10.2011 tarihinde başlayan 2.dönemde kira bedeli %10 oranında artışla 550,00 TL olup, 15.10.2012 tarihinde başlayan 3. dönemde 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu yürürlüğe girmiştir. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanun'unun yürürlük tarihi nazara alınarak 3. dönem kirasının Türk Borçlar Kanun'unun 344.cü maddesi uyarınca belirlenip üfe oranında artışı neticesinde, aylık kira miktarı belirlenerek, sonucuna göre, takibe konu alacak ile ilgili bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.