Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2015/10982 · K. 2018/6293
15. Ceza Dairesi 2015/10982 E. , 2018/6293 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 52, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın,.. Emlak isimli emlakçı dükkanın sahibi olduğu, emlak alım satım ve kiraya verme işleriyle uğraştığı, tanık ...'ın Keçiören... Mahallesi... Sokak No... adresinde bulunan evini katılan ...'e 600 TL karşılığında kiraladığı, ayrıca 500 USD Amerikan doları depozito bedelini de mal sahibi olan tanık ...'a vermek üzere katılandan aldığı, ancak bu parayı mal sahibine ödemediği, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, atılı suçlamayı kabul etmeyip depozito bedelini tanığa ödediğini beyan ettiği ve dosya içinde bulunan kira sözleşmesinin hususi şartlar bölümünde, depozito bedelinin tanık Şahika'ya verildiği ibaresinin bulunduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için tanık ...'dan kira sözleşmesi altındaki imzanın kendisine ait olup olmadığı ve depozito bedelini tahsil etme konusunda sanığa talimat verip vermediği hususu sorulup, takip ettiği iş kapsamında depozito bedelinin tahsil edeceğine ilişkin bir görevinin olmamasının tespiti halinde de, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesi gereğince güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağından, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiriyle hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.