Yargıtay 23. Ceza Dairesi · E. 2015/11215 · K. 2016/11312

23. Ceza Dairesi         2015/11215 E.  ,  2016/11312 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 168/1, 52, 50 maddeleri uyarınca ayrı ayrı hapisten çevrilen 2.400 TL ve doğrudan tayin edilen 200 TL adli para cezası Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Şikayetçi ile sanıklardan Mehmet'in arkadaş oldukları, işten çıkartılan şikayetçiye Ankara Hastanesine anestezi teknisyeni olarak işe yerleştirebileceğini söyleyerek diğer sanık ...'e yönlendirdiği, bu iş için 10.000. TL para alarak katılanı işe yerleştirmedikleri, soruşturma aşamasında parayı iade eden sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda; sanıkların savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Sanıkların sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 maddesinin (b) bendine eklenen 6 alt bendi ile TCK’nın 157. Maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.