Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2015/11291 · K. 2016/6184

11. Hukuk Dairesi         2015/11291 E.  ,  2016/6184 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.05.2015 tarih ve 2014/112-2015/96 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde “cebine göre” ibareli markanın adına tescili istemiyle marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun “cebine göre” ibaresinin fiyatı uygun, bütçeye uygun v.b anlamlara geldiği, bu ibarenin ret konusu mallar ve hizmetler yönünden markasal ayırt ediciliğe haiz olmadığı, doğrudan tanımlayıcılık arz ettiği, tek başına bir işletmenin tekeline bırakılamayacağı, başvuru sahibi adına tescilli markaların başvuru açısından kazanılmış hak oluşturmayacağı gerekçesiyle 556 Sayılı KHK'nın 7/1-a,c maddeleri uyarınca reddedildiğini, söz konusu kararın hukuka uygun olmadığını ileri sürerek ... YİDK tarafından verilen 02.01.2014 tarih 2013-M-8667 sayılı kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı ... vekili, müvekkil kurum tarafından verilen kararın hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, başvuruya konu markanın YİDK kararından belirtildiği üzere tanımlayıcı nitelik arz ettiği, bu ibarenin tek başına bir işletmenin tekeline bırakılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.