Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/11531 · K. 2017/11190

9. Hukuk Dairesi         2015/11531 E.  ,  2017/11190 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin mayıs 2014 tarihinden itibaren ... satış mağazasında Migros Mağaza Müdürü olarak çalıştığını, kendisine sürekli mobing uygulanması sebebiyle 01.01.2014 tarihinde işten ayrıldığını, fazla mesaisinin ödenmediğini belirterek fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının 13.05.2008 yılında kasiyer olarak göreve başladığını, 31.12.2010 tarihinde imzaladığı ibraname ile tüm haklarını alarak şirketi ibra ettiğini, 01.01.2011 tarihli sözleşme ile mağaza müdür yardımcısı olarak atandığını, üst yönetici olduğundun mesailerini kendisinin ayarladığını bu nedenle fazla mesai alacağının olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davacının davalıya ait işyerinde çalışırken fazla mesai yaptığının dinlenen tanık beyanları ile sabit olmasına rağmen fazla mesaisinin ödendiği davalı tarafından ispatlanamadığından davacının fazla mesai talebinin kabulüne, ancak fazla mesaiye %35 oranında hakkaniyet indirimi yapmanın hak ve nesafete uygun olacağı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davacı ve davalı vekilleri yasal süresi içinde temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı taraf, fazla mesai konusunda çalıştığı her mağaza için toplam 4 tanık bildirmiş ve tanıkların ayrı işyerlerinde mağazalarda çalışma koşullarını bildiklerini iddia etmiştir. Mahkemece sadece 2 tanık anlatımı ile yetinilip sonuca gidilmiştir. 6100 sayılı Yasanın 241. maddesi gereğince mahkeme tarafından, gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispatlanmak istenen kısım hakkında yeter derecede bilgi edinildiği takdirde kalanların dinlenilmemesine karar verilebilir. Davacı tarafından bildirilen tanıkların dönemleri ve çalışma süreleri farklı olup birinin beyanı diğerinden bağımsız olduğundan tüm tanıkların dinlenilmesi gerekirken, tüm tanıklar dinlenilmeden karar verilmesi hukuki dinlenilme hakkının ihlali olup, bozmayı gerektirmiştir. F)Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.