Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2015/11650 · K. 2016/8754

9. Ceza Dairesi         2015/11650 E.  ,  2016/8754 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : 1 -Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyet 2- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen karara yönelik temyiz incelemesinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında da açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanun'la eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 267 ve devamı maddeleri uyarınca Cumhuriyet savcısının isteğinin itiraz merciince incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 2- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesine gelince de; Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'ın diğer sanık ...'tan temin ettiği suça konu esrarı, birlikte dere kenarında içtikleri sırada görevlilerce yakalandıkları; sanığın bu esrarı sattığına ya da devrettiğine ilişkin delil bulunmadığı, sabit olan eyleminin bir bütün olarak "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması, Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.