Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2015/11806 · K. 2016/9265

12. Ceza Dairesi         2015/11806 E.  ,  2016/9265 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat Hüküm : Davanın reddi Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Tazminat davasının dayanağı olan Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2013 tarihli ve 2013/107 esas, 2013/408 karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan tutuklu kaldığı, yapılan yargılamada beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 04.09.2013 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 20.01.2014 tarihinde açıldığı anlaşılmış, davacı Van-Hakkari Tabip Odası Yöneti Kurulu üyesi ve Van Eğitim ve Araştırma Hastanesinde Psikiyatri uzman doktoru olarak görev yapmakta iken açlık grevindeki tutuklu ve hükümlülerin sağlık durumunun kontrolü için kurulan komisyonda İl Halk Sağlık Müdürlüğü tarafından görevlendirilmesi üzerine cezaevine gidip gelmekte iken ve daha önce üç dört defa gidip geldikten sonra 18.11.2012 tarihinde cezaevine giriş yaptığı sırada ceketini çıkarıp başka bir X-Ray cihazına koyup kendisi de ayrı bir X-Ray cihazından geçtiği sırada ceketinin iç cebinde 1 adet cep telefonunun, batarya ve sim kartı ile birlikte tespit edilmesi üzerine el konularak ceza infaz kurumuna yasak eşya sokma suçudan yürütülen soruşturma sonunda anılan suçtan dava açıldığını ve yargılama sonunda suç kastının bulunmaması nedeniyle beraatine karar verildiğini ve el konulan cep telefonunun 03.01.2014 tarihinde iade edildiğini belirterek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Dosya kapsamına göre, ceza infaz kurumuna cep telefonu ile girildiği sırada el konulan cep telefonunun, dava sonuçlanıncaya kadar iade edilmemesinde hukuka aykırı bir durum bulunmaması, davacının yargılama sürecinde cep telefonu içeriğinin kopyalanarak kendisine verilmesi yönünde bir talebinin bulunmaması, ceza infaz kurumuna cep telefonu ile girilmeyeceğini bilen davacının bu hususta yeterli dikkat, özen ve duyarlılığı göstermemesi sonucunda cep telefonuna el konulması nedeniyle kusurlu olması ve beraat kararından sonra cep telefonunun iadesi için davacı veya vekilinin mahkemeye veya Cumhuriyet başsavcılığına müracaatının bulunmaması karşısında, dava sürecinde telefonun iade edilmemesinde ve beraat kararından sonra iade hususundaki gecikmede ve davacının telefon içeriğini bir süre kullanamamasında idareye yüklenebilecek bir kusurun bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı görülmekle; Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin inceleme sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin duruşmada telefonun iadesini istediklerine, iadesinin istenip istenmemesinin hukuken bir öneminin bulunmadığına, iadesinin çok geciktiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.