Yargıtay 23. Ceza Dairesi · E. 2015/1206 · K. 2015/1688

23. Ceza Dairesi         2015/1206 E.  ,  2015/1688 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet (iki kez) Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, katılanların murisi olan... Eczanesi adlı eczanesinde eczacı kalfası olarak çalıştığı,...Noterliğinin 02/03/2005 tarihli vekaletnamesi ile sanığa, kendisine ait hesaplardan para çekme yetkisini verdiği, sanığın da bu vekaletnameye dayanarak ... Şubesindeki hesaptan 10.01.2008 tarihinde 8.000 TL ve 30/12/2008 tarihinde 2.800 TL para çektiği, çektiği bu paraları eczane işlerine harcadığına dair somut delil sunamadığı, çekilen bu paraların kasa hesabına yatırılmadığı, bu şekilde hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediği anlaşıldığından suçun sübutuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle fazla ceza tayini, Kabule göre de; 1- Sanık hakkında 30.12.2008 tarihinde işlediği suç bakımından tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiş olması karşısında, aynı Kanun'un 53/4. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1 ve 2. fıkralarındaki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, 2- TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca sadece hapis cezasının ertelenebileceği gözetilmeden, sanık hakkında tayin olunan adli para cezalarının da ertelenmesine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.05.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.