Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/12193 · K. 2018/5934

9. Hukuk Dairesi         2015/12193 E.  ,  2018/5934 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 20.02.2008 tarihinden itibaren temizlik işçisi olarak çalıştığını, işten haksız olarak çıkartıldığı 30/06/2013 tarihine kadar davalı işverenlikte en son 987,00 TL ücret aldığını,yıllık izin ücretinin ve son bir aylık ücretinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret ve yıllık izin ücretinin tahsilini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı ... vekili, davacının ücretinin iddia edildiği gibi olmadığını, ücretlerin diğer davalı şirket tarafından ödendiğini, davacının istifa nedeniyle işten ayrılması sebebiyle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı... Temizlik Ve Sosyal Hizmetler Tic. A.Ş vekili, davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının müvekkili şirkette hiç bir hak ve alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davacı ve davalılardan ... vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ile davalılardan ...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı dava dilekçesinde davalı işyerinde işe başlama tarihini 20.02.2008 olarak açıklamış olup, dosyada mevcut ... hizmet döküm cetveli içeriği de bu iddiayı doğrulamaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının işe başlama tarihinin 20.02.2008 yerine anlaşılamayan bir sebeple 20.02.2007 olarak kabul edilmesi nedeniyle davacının kıdemi 1 yıl fazla belirlenmiş ve tüm alacaklar bu nedenle fazla hesaplanmıştır. Diğer taraftan davacı 30.06.2013 tarihine kadar çalıştığını iddia etmiş ve bu iddiasını tanık beyanlarıyla kanıtlamıştır. Bu ispata rağmen, davacının işten çıkış tarihi ise 30.05.2013 olarak kabul edilmiştir. Açıklanan nedenlerle davacının davalı işyerinde 20.02.2008- 30.06.2013 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilip, tüm alacaklar buna göre hesaplanması gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir. Yukarıdaki izahat gözetildiğinde, davacının ödendiği ispat edilemeyen Haziran 2013 ayı ücret alacağı talebi de kabul edilmelidir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA,peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.