Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2015/12378 · K. 2017/249

11. Hukuk Dairesi         2015/12378 E.  ,  2017/249 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/02/2015 tarih ve 2014/433-2015/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, ticaret unvanı ... biçiminde olan, ...CAFE+ŞEKİL ibare ve biçimli 30 ve 35. sınıf ürün ve hizmetleri içeren,...CAFE+ŞEKİL ibare ve biçimli 43. sınıf hizmetleri içeren markaların sahibi olan sektörde tanınan müvekkilinin "... KAHVE+ŞEKİL" ibareli 30, 35 ve 43. sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, Resmî Marka Bülteni'nde ilân olunduğunu, davalı şirketin "S..." ibareli 29, 30 ve 32. sınıf ürünleri içeren markasına dayanarak başvurunun reddi istemiyle itirazda bulunduğunu, Markalar Dairesi'nin davalı itirazını reddettiğini, davalının ikinci kez itirazda bulunduğunu, YİDK kararıyla davalı itirazının kabul edilerek müvekkilinin marka tescil başvurusunun 30. sınıf ürünler için reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin davalı muterizden daha eski tarihten buyana ... tanıtım işaretiyle ticari faaliyette bulunduğunu, markalar arasında benzerlik bulunmadığını, iltibas doğmasının olanaksız bulunduğunu ileri sürerek, başvurularının reddine dair YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı ... ve davalı Şirket vekilleri, markalar kapsamındaki 30. sınıf ürün ve hizmetlerin aynı tür olduğunu, ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olduklarını, başvurunun davacının önceki markalarından farklı olduğunu, 556 sayılı KHK'nın 8/b maddesi uyarınca başvurunun reddinin zorunlu olduğunu savunarak davanın reddini talep etmişlerdir. Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, başvuru konusu işaretin bütün olarak ayırt edicilik taşıdığı, davalının markasının başvuruda yer alan 30.sınıf malları içerdiği; ancak davalının S... ibareli markasıyla davacının "... KAHVE+ŞEKİL" ibare ve biçimli başvurusu arasında ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek bir benzerlik bulunmadığı, davacının ... ibareli markası 30. sınıfta tescilliyken davalının S... ibareli markasının tescil edildiği, davacı ve davalının 2005 yılından bu yana birbirinden haberdar olacak şekilde, ... ve S... ibareli bu marka ve ticaret unvanları ile eş zamanlı biçimde kendi iştigal alanlarında ticarî faaliyette bulundukları, davalının S... ibareli markasal kullanımının davacının ... ibareli kullanımından sonra başladığı, davacının öncelik hakkına sahip olmasına karşın davalıya karşı herhangi bir yasa yoluna başvurmadığı, davacı şirketin ... işaretini markasal olarak kullandığı, eş zamanlı kullanımları sırasında bir iltibas doğmadığı, davacının davalının markaları ile kapsamlarında yer alan ürün ve hizmetlere yanaştırma niyet ve arzusu ile hareket etmediği, ortalama alıcıların yanılgıya düşmeyeceği, idarî ve ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme tarafından piyasaya sunulduğu biçimde bir algılama olmayacağı, davalının S... ibareli markasının tanınmış olmadığı, davacının yeni ve seri bir marka tescil ettirme hakkının bulunduğu, 556 sayılı KHK'nın 7 ve 8.maddesi kapsamına girebilecek derecede benzerlik taşıdığı kabul olunsa bile, anılan vakıa ve hukukî kabulün davalı başvurusunun yine de tescilini gerektirdiği, tetkikatın tescil belgelerinde bulunan işaretin orijinal hâline göre gerçekleştirilmesinin gerekmesi ve tescilden sonra fiili kullanıma konu edilecek işaret ve ambalaj kompozisyonlarını içermemesi sebebiyle davacı itirazlarının reddine dair kurum kararının hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 16.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.