Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2015/12872 · K. 2017/5882

4. Hukuk Dairesi         2015/12872 E.  ,  2017/5882 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... Ltd. Şti. aleyhine 14/03/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının maddi tazminata ilişkin temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davacının manevi tazminata ilişkin temyiz talebi yönünden; Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili; davalılardan ... tarafından yazılan ve diğer davalı şirket tarafından yayınlanan “ ... ” isimli kitapta davacının geçmiş yaşantısı, etnik ve dini kökenleri, mesleki geçmişi hakkında halkın kin ve nefretine maruz kalmasına neden olacak gerçek dışı karalamalar ve haksız ithamların yer aldığını, kitapta gerçekmiş gibi gösterilen davacının 2008 yılı Eylül ayında Almanya’ya yaptığı ziyaret sırasında geneleve gittiği, uyuşturucu kaçakçıları ile birlikte olduğu, polisin takibinde olan kişilerle görüştüğü ve bu görüşmelerin Alman polisi tarafından kayıt altına alındığı yönündeki iddiaları yayınlayan televizyon kuruluşları hakkında açılan dört ayrı davada manevi tazminata hükmedildiğini ve bu iddiaları gerçek dışı bir şekilde ortaya atan dava dışı ... ’in basına dağıttığı Almanya emniyet makamlarına ait polis belgelerinin sahte olduğunun dosyaya sundukları Almanya ... Emniyet Müdürlüğünün resmi yazılarıyla sabit olduğunu, anılan şahsın ceza mahkemesince hakaret suçundan cezalandırılmasına da karar verildiğini, davalı yazar tarafından yeni olaylarmış gibi kitapta yer verilen bu ithamların sahte belgelere dayalı iddialardan ibaret olduğunu, kitapta davacının isim ve resminin izin alınmadan kullanıldığını, SSK Genel Müdürü olduğu döneme ilişkin kitapta yer verilen iddiaların da gerçek olmadığını, buna ilişkin 12 ayrı mahkeme kararı bulunduğunu, davaya konu kitabın her yerinde kişilik haklarına saldırı oluşturacak ithamlarda bulunulduğunu ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davalı ...; davacının Almanya’da PKK’lılarla buluşma olayına ilişkin gelişmelerin 2008 yılında istihbarat uzmanı ... ’in açıklamalarıyla gündem oluşturduğunu, eğer bir hata varsa ilk yayınlayan kişinin sorumlu olduğunu, internet sitelerine kadar düşen bu meselede kendisinin sorumlu tutulamayacağını, kitabında ... ’i kaynak gösterdiğini açıkça belirttiğini, kitaptaki olguların arşivden alınan gerçek bilgiler ve kaynaklar doğrultusunda yazıldığını savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı şirket; yaptıkları işin ticari amaçlı olduğunu, bastıkları kitapların içeriğiyle ilgilenmediklerini ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davaya konu kitabın araştırmaya yönelik bir çalışma olduğu, davalı yazarın sert ifadelerinin siyasi bir kişiliğe sahip olan davacının siyasi kariyerine, özel yaşamına, kişilik haklarına etkide bulunmadığı, kitabın isminin çarpıcı olmasının olağan olduğu, kitabın eleştiri sınırları içerisinde ifade özgürlüğü kapsamında kaleme alındığı, bu nedenle kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde; davaya konu 20/02/2011 baskı tarihli kitapta yer alan iddiaların gerçek dışı olduğunu kanıtlar nitelikte davacı vekilinin delil olarak bildirdiği dava dosyalarının mahkemece incelenip değerlendirilmediği, davacının Almanya ziyaretine ilişkin olarak aynı yönde gerçek dışı haber yapan televizyon kanalları hakkında açılan tazminat davalarında davacı lehine manevi tazminata hükmedildiği, bu kararların denetimden geçerek kesinleştiği anlaşılmıştır. Davaya konu edilen kitap bütün olarak incelendiğinde, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturacak nitelikte söz ve ifadelere yer verilmiştir. Şu durumda, mahkemece davacı lehine uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle istemin tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, maddi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.