Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2015/12946 · K. 2017/11249

17. Hukuk Dairesi         2015/12946 E.  ,  2017/11249 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacılar vekili; davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu otobüs ile 06.06.2012 tarihinde küçük ... çarpması sonucu yaralanmasına neden olduğunu belirterek küçük ... için 50.000,00 TL, baba ... için 10.000,00 TL, anne ... için 10.000,00 TL ve kardeş ... için ise 7.000,00 TL olmak üzere toplam 77.000,00 TL manevi tazminatın 06.06.2012 kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir. Davalı ... vekili; kazanın oluşumunda otobüsü kullanan şoförün kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ...; davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacılardan ... için 8.000,00 TL, anne ... ve baba ... için 1.750,00 TL'şer, kardeş ... için ise 1.250,00 TL olmak üzere toplam 12.750,00 TL manevi tazminatın 06.06.2012 olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2015 yılı için 2.080,00 TL'dir. Temyize konu davalılar aleyhine hükmedilen davacılar anne ... ve baba ... için 1.750,00 TL'şer, kardeş ... için ise 1.250,00 TL manevi tazminata ilişkin karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden davalı ... için belirtilen davacılar yönünden manevi tazminat tutarları kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı ... vekilinin davacılar anne ... ve baba ... için 1.750,00 TL'şer, kardeş ... için ise 1.250,00 TL manevi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin, davacılar ..., ... ve ... için hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 871,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 04.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.