Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2015/13037 · K. 2015/29912

15. Ceza Dairesi         2015/13037 E.  ,  2015/29912 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Cihanbeyli Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık S.. İ..'e hükmedilen cezaların nev'ine ve miktarına göre yasal koşulları bulunmadığından, sanık müdafinin duruşmalı temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede, Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir. Somut olayda, sanıkların birlikte hareket ederek, farklı tarihlerde, şikayetçilere ait arazilerde kurulu bulunan elektrik trafolarının çalışmasında kullanılan motor yağlarını yağ deposunun kapağını kırmak suretiyle içinde bulunan yağı boşaltarak çaldıktan sonra bunları kamyonculara satmak suretiyle menfaat sağladıkları, ayrıca Meram Elektrik Dağıtım Şirketine (MEDAŞ) ait iki adet trafodan da aynı şekilde yağ çalındığı ve bu hırsızlık eylemi sırasında trafoların zarar görmesi nedeniyle mala zarar verme suçunun oluştuğu iddia edilen olayda, sanıkların Medaş'a ait trafolardaki yağları çalmaları neticesinde içerisinde yağ kalmayan trafolara gerilim uygulanması sonucunda trafoların yandığı, böylece sanıkların elektrik dağıtımı yapan Medaş'a ait iki adet trafoya zarar verdikleri, bir elektrik trafosundan hırsızlık yapmaya kalkışacak kadar bilgi sahibi oldukları anlaşılan sanıkların trafodaki yağı boşaltmaları halinde trafoya gerilim verildiği takdirde trafonun yanacağını bilebilecek durumda oldukları, 1-Sanık S.. İ.. hakkında kurulan hükümlerin temyiz itirazlarının incelenmesinde, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 2-Sanık C.. E.. hakkında kurulan hükümlerin temyiz itirazlarının incelenmesinde, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu konuda karar verecek merci, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108. maddesinde düzenlenmiş olup aynı maddenin 5. fıkrası ile de tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıverilmeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Bu nedenlerle denetimli serbestlik süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tayin ve tespiti gerektiği gözetilmeden, infazı kısıtlar biçimde "1 yıl süre ile" denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının denetim süresinin bir yıl olarak belirlenmesine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.