Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2015/13157 · K. 2016/9873

12. Ceza Dairesi         2015/13157 E.  ,  2016/9873 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 01.02.2013 günü saat 09:05 sıralarında, sanık Sürücü ...'ın idaresindeki minibüs ile Selçuk Üniversitesi Kampüs alanı içerisinde, Tıp fakültesi arkasındaki yolu takiben seyredip, tramvay hattının geçtiği ışık kontrollü kavşaktan, kendisine hitaben fasılalı yanan kırmızı ışık ve DUR levhasına rağmen hız kesmeden Celal Bayar caddesine doğru seyrine devam ettiği sırada, aracının sol yan kısmıyla solundan kampüs içerisi son durak istikametinden, tramvay hattını takiben Yeni İstanbul Caddesi yönüne doğru seyreden, vatman ... idaresindeki tramvayın ön kısmı ile çarpışması neticesinde, 5 kişinin nitelikli şekilde, 8 kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı ve sanığın tam kusurlu kabul edildiği somut olayda, sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması ve bilinçli taksirle yaralama suçunu işleyen sanık hakkında TCK'nın 50/4. maddesine aykırı olarak hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, kararın hakkaniyete aykırı olduğunda ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Taksirle yaralama suçundan temel ceza tayin edildiği sırada uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda,aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. bölümde yer alan “TCK” ibaresinden sonra gelmek üzere “89/4. maddesi” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.