Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2015/13568 · K. 2017/1324

11. Hukuk Dairesi         2015/13568 E.  ,  2017/1324 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/07/2015 tarih ve 2014/395-2015/123 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin ..., ..., ..., ..., ... no’lu, "...","...","...","...","..." ibareli markalar olmak üzere muhtelif sayılarla tescilli "..." ya da "..." ibareli ve “...” unsurlu çok sayıda markasının bulunduğunu, bu markaların piyasada maruf hale geldiğini, davalı şirketin 2012/09605 no’lu, "..." isimli marka başvurusuna müvekkilinin tanınmış markalarına benzer olduğu gerekçesiyle yaptıkları itirazın kısmen reddedildiğini ileri sürerek, ... YDİK’in 2014-M-11014 sayılı kararının iptali ve tescili halinde markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkini talep ve dava etmişktir. Davalı ... vekili, markaların benzer olmadığını, YDİK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir. Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının "..." asıl unsurlu markaları ile davalı başvurusu arasında ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı ayrıca, davacı markasının toplumda ulaştığı tanınmışlık düzeyinin yüksek olduğu ileri sürülmüş ise de, bir markanın kendisinin aynısı veya benzerine karşı her zaman korunabileceği, dava konusu marka tescilinin davacıya ait "..." asıl unsurlu markaların reklâm gücünden haksız biçimde yararlanması, bu bağlamda davacı markasının tanınmışlığından istifade ederek toplumun dikkatini çekmesi ve onun temsil ettiği imaj ve güveni hiçbir masraf ve çaba harcamadan kendi markasını taşıyan ürünlere devrini temin etmesinin de mümkün olmadığı, davalının başvuruyu kötüniyetle gerçekleştirdiği yönünde bir kanıt da bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.