Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2015/13691 · K. 2017/1700

11. Hukuk Dairesi         2015/13691 E.  ,  2017/1700 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/05/2015 tarih ve 2012/345-2015/361 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacılar vekili; müvekkillerinin kendilerine ait bulunan ... dükkanını 5.000,00 TL karşılığında davalıya devrettiklerini, müvekkillerden ... ile davalı arasında bu devre ilişkin 23.03.2011 tarihinde bir protokol imzalandığı, bu sözleşmenin sonuna ödeme tarihi bilahare belirtilecek şekilde kayıt konduğunu, davalının borçlarını ödememesi üzerine ... 3. Noterliği'nden 06.09.2011 tarihli ihtarname yollanarak ...'in satışından kaynaklanan 5.000 TL'lik borcu için borçlu temerrüde düşürüldüğü, davalı satış protokolünden kaynaklı 5.000 TL'yi ve diğer borçlardan kaynaklanan 1.000 TL'yi ödemeyince ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/1119 esas sayılı dosyasıyla icra takibi başlatıldığını, başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali ile alacağın % 20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı; davacılardan ... ile yaptıkları protokolden doğan borç için senet verdiğini ve bu senedin de davacı ... tarafından takibe konulduğunu, bu nedenle ikinci defa yapılan takibin haksız olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur. Mahkemece; davalının protokol uyarınca davacı ...'ya olan 5.000 TL borcuna karşılık bu kişi adına 30.10.2011 tarihli bono vermek suretiyle ödediği, davacının bu bonoya istinaden ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2011/8883 Esas sayılı takip dosyasından 11.11.2011 tarihi itibariyle icra takibi başlattığı, davacı vekili davalı tarafça borç için tanzim edilerek verildiği belirtilen 5.000 TL'lik bononun başka alacaktan kaynaklı para borcuna ilişkin olduğunu beyan ettiği, taraflar arasındaki borç ilişkisini doğuran satış protokolünden sonra, devir bedeli olan 5.000 TL olan bono düzenlenmesi karşısında, bu bononun başka bir borç için olduğunu ileri süren davacı tarafın TMK'nin 6. maddesi uyarınca bunu ispatlaması gerektiği, davacı tarafın bu hususta herhangi bir ispat vasıtası ortaya koymadığı, 1.000 TL'nin dükkana ait elektrik, muhasebe, vergi maliye, telefon abonelik borçlarından kaynaklandığı, fakat davacı tarafın dükkanın devrinden sonra vergi kaydını kendi üzerine devretmediği, davalının iş yerini devralamaması nedeniyle işletemediği resmi devir işlemini yapmayan davacının kendi ödemiş olduğu telefon ve vergi borçlarını davalıdan tahsilini istemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir. 1- Dava işyeri devri sözleşmesi uyarınca devir bedelinin ve devirden sonraki işyeri ile ilgili yapılan masrafların tahsiline ilişkin takibe yapılan itirazın iptali davasıdır. Davaya konu icra takibi 23.03.2011 tarihli satış protokolü başlıklı sözleşmeye dayalı olarak yapıldığından, sözleşmenin tarafları davacılardan ... ile davalı olup diğer davacı ... sözleşmenin tarafı olmadığına göre icra takibinde ...'nun sözleşmeye dayalı olarak alacaklı sıfatı bulunmadığından ... yönünden geçerli bir takip olmadığından davanın reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi doğru değil ise de sonucu itibariyle red kararı doğru olduğundan davacı ...'nun temyiz itirazlarının reddi ile davacı ... yönünden kararın onanması gerekmiştir. 2- Davacılardan ...'nun temyiz itirazlarına gelince, davaya esas icra takibi 23.03.2011 tarihli satış protokülü başlıklı sözleşmeye dayalı yapılmıştır. Mahkemenin gerekçesinde nazara aldığı ve icra takibine konu olan bono bu sözleşmede yer almamaktadır. Bu bakımdan, söz konusu bononun sözleşmeye istinaden verildiğinin davalı tarafından yazılı delille ispatı gerekirken, davalı tarafından yazılı belge sunulmadığına göre, mahkemenin bononun işyeri devri sözleşmesine istinaden verildiğine ilişkin kabulü doğru olmamıştır. Bu çerçevede, 5.000TL devir bedeli konusunda delillerin değerlendirilerek neticesine göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle bu miktar yönünden davanın reddi doğru olmadığı gibi; devirden sonraki işyeri ile ilgili yapılan masraflara dair icra takibi yönünden de davalının sözleşmeye konu işyerini kullanıp kullanmadığı konusunda bir sonuca varılması gerekirken devir tarihinden sonraki tarihleri içeren faturaların bedeli hakkında yalnızca davalının beyanına itibar edilerek işyerini davalının kullanmadığı gerekçesiyle reddi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir. SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın davacı ... yönünden ONANMASINA, (2) numaralı bente açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı ... yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 21/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.