Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2015/13737 · K. 2015/20196

3. Hukuk Dairesi         2015/13737 E.  ,  2015/20196 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : SAKARYA 1. AİLE MAHKEMESİ TARİHİ : 28/05/2015 NUMARASI : 2014/253-2015/413 Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili dilekçesinde; tarafların Almanya’da boşanmış olduklarını, Türkiye’de resmi olarak evli gözüktüklerini, fiilen ayrı yaşadıklarını, müşterek çocuğun Almanya’da öğrenci olduğunu, davacının geliri olmadığını, davalının oto yıkma işi ile uğraştığını, belirterek 750,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesini, talep ve dava etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde; Almanya’daki boşanma kararının tenfiz edildiğini, davalının maddi zorlukları olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilerek, müşterek çocuk T... C... K... yararına 300,00.TL yardım nafakasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, tarafların Tettnag Sulh Mahkemesinin 10/01/2006 tarihinden kesinleşen kararının tenfizi ile boşandıkları, bu nedenle müşterek çocuk için hükmolunacak nafakanın iştirak nafakası olarak nitelendirilmesi gerekirken, mahkemece yardım nafakası olarak nitelendirilmesi doğru değilse de; bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün 1.maddesinde yer alan “…yardım…” kelimesinin “…iştirak…” olarak düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.