Yargıtay 23. Ceza Dairesi · E. 2015/14274 · K. 2015/5157

23. Ceza Dairesi         2015/14274 E.  ,  2015/5157 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kamu malına zarar verme, hakaret, tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın katılan ...'in resmi nikahlı eşi olduğu, aralarındaki anlaşmazlıklar sebebiyle boşanma davasının sürdüğü, bu nedenle katılan ...'in, annesi katılan ... ve anneannesi katılan ... ile beraber yaşadığı, 21/04/2011 tarihinde, eşiyle barışmak niyetiyle eve gelen sanığın, kayınvalidesi ... ve eşi ...'le tartıştığı, bu esnada ...'ye ve ...'e "Senin kafanı satırla kesip öldüreceğim, a.. koyduğumun o..." şeklinde tehdit ve hakaret içeren sözler söylediği, 27/04/2011 tarihinde ise ortak çocuklarının doktorunun, çocuğun aşılarının geciktiğini sanığa telefonla bildirmesi üzerine, telefonlarını açmayan eşi katılan ...'e ertesi gün çoçuğu doktora götürelim diye bildirmek için eve geldiği, o sırada anneannesi ...'in yanında ... olduğu, sanığın, ...'in anneannesi ...'nin barışmalarına engel olduğu düşüncesiyle katılanlarla tartışmaya girdikleri, bu esnada ...'e ve ...'ye hakaret ve tehdit içeren sözler söylediği, bunun üzerine ...'in polisi aradığı, olay yerine gelen müşteki polis memurlarının sanığı zorla araca bindirdikleri esnada sanığın polis aracının camını kırmak suretiyle kamu malına zarar verdiği, tanık polis memuru ..., sanığın ...'e ve ...'ye hakaret ve tehdit içeren ifadelerini duyduğuna dair beyanı ve olay tutanağı ile hakaret, tehdit, kamu malına zarar verme, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarının işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda; 1-Tüm katılanlara yönelik hakaret, tehdit ve kişilerin sükununu bozmak suçundan verilen mahkümiyet kararlarının incelenmesinde; Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; a-Kişilerin sükununu bozma suçunda; sanığın olay yerine eşi katılan ... ile barışmak ve kendisini eve götürmek amacıyla geldiği bilahare eşinin dönmek istememesi ve çocuğunu göstermemesi gerekçesiyle katılanlara hakaret ve tehdit ettiği, kişilerin sükununu bozma özel amacının bulunmadığı, ısrar unsurunun olmadığı, bu nedenle unsurları itibariyle oluşmayan kişilerin sükununu bozma suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, b-Hakaret ve tehdit suçları yönünden ise; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında hakaret ve tehdit suçlarının aynı anda aynı kasıt ve fiille gerçekleştirilmesi nedeniyle sanığın 21/04/2011 tarihinde aynı anda görüştüğü katılanlardan ... ve ...'e karşı, yine yenilenen kasıtla 27/04/2011 tarihinde ise ... ve ...'e karşı aynı ortamda hakaret ve tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında hakaret ve tehdit suçları yönünden ikişer defa 125/1-4, 43/1, 106/1, 43/1 maddeleri uyarınca ceza tayini yerine yazılı şekilde hüküm tesisi, 2-Kamu malına zarar vermek suçundan verilen mahkümiyet kararının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/1 maddesinde yapılan değişikliğe göre, öngörülecek ceza miktarının üst sınırının altı yıldan dört yıla indirilmesi ve sanık hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tertip edilmesi karşısında söz konusu kanun değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 326, 321. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.