Yargıtay 23. Ceza Dairesi · E. 2015/14275 · K. 2015/4220

23. Ceza Dairesi         2015/14275 E.  ,  2015/4220 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın suç tarihinden önce katılan ...’nin eşi ...’ye karşı gerçekleştirmiş olduğu cinsel saldırı eyleminden dolayı Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/75 Esas sayılı dosyası üzerinden yargılandığı, suç tarihinden bir gün önce söz konusu davanın duruşmasının bulunduğu ve bu duruşmada Cumhuriyet savcısının sanığın cezalandırılması yönünde esas hakkında mütalaada bulunduğu, bunun üzerine sanığın akşam saatlerinde tanık ...'la birlikte bir süre içki içtiği, daha sonra sarhoşluğunun da etkisiyle gece saat 03:00 sularında katılanın evinin bulunduğu yere geldiği, katılana ait müstakil eski yapı evin çatısına, evin yanında bulunan hayvan damının duvarından tırmanarak çıktığı, daha sonra katılan taraflar arasındaki husumetten dolayı, tehdit ve mala zarar verme kastıyla benzin dökerek evin çatısını tutuşturduğu, yanan kiremitlerin evin içine düşmesi üzerine uyanan katılanın kendi çabalarıyla alevleri söndürdüğü, bu şekilde sanığın üzerine atılı nitelikli mala zarar verme ve tehdit suçlarını işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçları kabul etmediğini beyan ettiği, tanık olarak dinlenen ...’ın sanığın savunmalarını kısmen doğrular mahiyette beyanda bulunduğu, katılanın da söz konusu tehdit amaçlı yakarak mala zarar verme eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğine dair zan dışında herhangi bir görgü ve bilgisinin olmadığı, bu suçların sanık tarafından işlendiğine dair maddi bir delilin de bulunmadığı anlaşılmakla sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden sanık hakkında bu suçlardan dolayı beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına ve oluşa uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.