Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2015/14275 · K. 2016/27

11. Hukuk Dairesi         2015/14275 E.  ,  2016/27 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : G TARİHİ : 05/02/2015 NUMARASI : 2014/1321-2015/100 Taraflar arasında görülen davada Gce verilen 05/02/2015 tarih ve 2014/1321-2015/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili; müvekkili A'ın eşinden ayrılması sebebiyle kızı G.. Ü..'ın bir takım sıkıntılar yaşadığını, sıkıntılarını atlatabilmesi için müvekkili G.. Ü..'a yeni doğan Mix Breed cinsi bir kedinin alındığını ve müvekkili G.. Ü..'ın bu olaydan dolayı sıkıntılarını atlattığını, G.. Ü..'ın 2014 yılında İzmir kazandığını ve kedisinden ayrı kalamadığı için kedisinin İzmir'e gönderilmesini istediğini, bunun üzerine müvekkili A.. Ö..'in THY kanalı ile kediyi gönderdiğini, ancak kedinin davalı nezdinde kaybolduğunu, kedinin kaybolması nedeni ile müvekkillerinin maddi ve manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek müvekkili G.. Ü.. yönünden fazlaya ilişkin talepleri saklı kalmak kaydıyla 1.600,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın, müvekkili A.. Ö.. yönünden ise 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili; mahkemenin görevli ve yetkili olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davaya konu olan alacağın taşıma işinden kaynaklandığı, TTK'da taşıma işlerinin ticari faaliyet niteliğinde olduğunun belirlendiği, ayrıca davalının ticari şirket olması ve dava konusu olayın ticari işe dayanması sebebi ile Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, taşıma işinin ticari faaliyet niteliğinde olduğu ve asliye ticaret mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir. Ancak, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 3/1-k maddesinde tüketicinin; “ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi” ifade edeceği, 3/1-l maddesinde ise tüketici işleminin; “mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi” ifade edeceği düzenlenmiş, aynı kanunun 73/1 maddesinde de; tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalara bakmaya tüketici mahkemelerinin görevli olduğu hüküm altına alınmıştır. Buna göre, mahkemece, tüketici konumundaki davacılar tarafından açılan işbu davada tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.