Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2015/14365 · K. 2015/18848
3. Ceza Dairesi 2015/14365 E. , 2015/18848 K. "İçtihat Metni" Kasten yaralama suçundan sanık....'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 31/3, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ...Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2014 tarihli ve 2014/128 esas, 2014/210 sayılı kararına karşı ... Bakanlığı'nın 03.04.2015 tarih ve 2014/7370 – 23514 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.04.2015 tarih ve 2015/128064 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede; 1) Sanığın kasten yaralama olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle 120 gün adli para cezası üzerinden hesaplama yapılarak sanığın 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe bölümünde asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibare bulunmadığı gibi, hüküm kısmında da cezanın teşdiden uygulandığına dair bir ifade bulunmaması karşısında, suç tarihi dikkate alındığında 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un yürürlüğe girmesinden önceki haliyle para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Kanun’un 52/2, maddesi uyarınca temel ceza olarak tespit edilecek 5 tam gün sayısı üzerinden öncelikle aynı Kanun’un 61/8. maddesi gereğince indirim ve artırımların yapılması ve belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle hesaplanacak adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında, 2) 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun’un 106/4. maddesinde yer alan, “Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” şeklindeki ve aynı maddenin 11. fıkrasında yer alan, “infaz edilen hapsin süresi, adli para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adli para cezasının tahsili için ilam, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adli para cezası tahsil edilir.” biçimindeki düzenleme karşısında, fiili işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı. Gereği görüşülüp düşünüldü: ...Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ...Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2014 tarihli ve 2014/128 esas, 2014/210 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince suç tarihi itibariyle takdiren 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık eylemini silahla işlediğinden cezasında TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapılarak 7 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın yaşı nedeniyle cezasında TCK'nin 31/3.maddesi uyarınca (1/3) oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nin 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 3 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 Türk Lirasından hesaplanarak sanığın sonuç itibariyle 60 Türk Lirası Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına; hüküm fıkrasından “...ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına (ihtar yapıldı)” kısmının çıkarılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.