Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2015/14550 · K. 2016/7691

1. Hukuk Dairesi         2015/14550 E.  ,  2016/7691 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen eski hale getirme, ecrimisil ve tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; -KARAR- Dava, çaplı taşınmaza elatmadan kaynaklanan eski hale getirme, tazminat ve ecrimisil isteklerine ilişkindir. Davacı, kayden maliki olduğu 113 ada 20 parsel sayılı taşınmazının 2011 yılının Kasım ayından beri davalılar tarafından toprak malzeme doldurup boşaltma yeri olarak işgal edildiğini, haksız müdahale nedeniyle taşınmazda beton artıkları ve çeşitli kimyasallar bulunduğundan toprağın ve ağaçların kullanılamaz olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup taşınmazın eski hale getirilmesine, mümkün olmaması halinde tespit edilecek tazminata, ayrıca tahrip edilen ağaçlar için 5.500,00 TL tazminata ve haksız elatma tarihinden itibaren taşınmazın kullanım bedeli olarak 6.000,00 TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, müdahalenin keşfen saptandığı gerekçesiyle eski hale getirme, tazminat ve ecrimisil isteklerinin kabulüne karar verilmiştir. Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; kayden davacıya ait 113 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 1.622,70 m²'lik kısmına davalılar tarafından taş, toprak, kum ve çakıldan oluşan hafriyat dökülmek suretiyle elatıldığı saptanmak suretiyle, ürün kaybına ilişkin tazminata ve belirlenen ecrimisile hükmedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacı vekilinin bu yöne değinen, davalıların ise tüm temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine. Davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarına gelince; Hemen belirtilmelidir ki; davacı vekili 18.04.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile taşınmazın eski hale getirilmesi isteğinden vazgeçip, talebini buna ilişkin bedele hasrettiği ve alınması gereken harcı da ikmal ettiği görülmektedir. Bu durumda; davacının talebini bedele hasrettiği gözetilerek, bedel isteği yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, kabule göre de; çözüm yolu öngörmeyen ve bu hali ile infaza elverişli olmayan 13.06.2014 tarihli bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulması da isabetsizdir. Davacı vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.