Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2015/14557 · K. 2019/15603

4. Ceza Dairesi         2015/14557 E.  ,  2019/15603 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, yaralama HÜKÜMLER : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1-Sanık ...'ın adli sicil kaydında bulunan hükümlülüklerin 647 sayılı Yasa'nın 6. maddesi uyarınca ertelenen adli para ve hapis cezalarına ilişkin olması, 765 sayılı Yasa'nın 95/2. maddesinde cürüm ile mahkum olan kimsenin hüküm tarihinden itibaren beş sene içinde işlediği diğer hir cürümden dolayı evvelce verilen ceza cinsinden bir cezaya yahut hapis veya ağır hapis cezasına mahkum olmazsa, cezası tecil edilmiş olan mahkumiyetinin esasen vaki olmamış sayılacağının belirtilmesi karşısında, sanığın adli sicil kaydında yer alan hükümlülüklerinin 22/09/2009 tarihinde vaki olmamış sayılmasının gerektiği gözetilip hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerekirken, “kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunması” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, 2-Sanık ...'ın tartışma sırasında müşteki ...'a bıçak çektiği, müştekiyi elindeki bıçakla kovaladığı, daha sonra eline geçirdiği taşı müştekiye attığı, sonrasında elindeki bıçakla müşteki ...'ı yaraladığının kabul edilmesi karşısında, eyleminin bütünüyle silahla yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, ayrıca tehdit suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi, 3-Sanık ...'ın aşamalarda müşteki ...'ı tehdit etmediğini savunması, müşteki ...'ında kovuşturmada sanığın "öldüreceğim" şeklinde söz söyleyip söylemediğini hatırlamadığını beyan etmesi ve olaya ilişkin başkaca delilin bulunmaması karşısında, sanık beyanına itibar edilmeme nedeni açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 4-Sanık ...'ın aşamalarda, babası olan müşteki ...'ın kendisini bıçakla kovalayıp taş atması üzerine kendisinde müşteki ...'ı sandalye ile yaraladığını beyan etmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre sanık ... hakkında TCK'nın 25 ve 29. maddelerinde düzenlenen hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, 5-Sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik tehdit suçu açısından kabule göre ise;02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, (1), (2), (3), (4) nolu bozmalar dışında diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.