Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2015/14579 · K. 2017/3324

10. Hukuk Dairesi         2015/14579 E.  ,  2017/3324 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi Dava, trafik kazası sonucu yaralanan sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin davalılardan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davanın yasal dayanağını teşkil eden 5510 sayılı Yasanın 21/4. fıkrasında "İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir" hükmü öngörülmüştür. İnceleme konusu davada 05.06.2011 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanan sigortalıya, Kurumca yapılan geçici iş göremezlik ödemelerinin, kazaya karışan aracın sürücüsü ile sigorta şirketinden rücûan tahsili istenilmiş, mahkemece 5510 sayılı Yasanın 21/4 maddesinin uygulanabilmesi için olayın iş kazası olması gerektiği, sigortalı ...'nın sürücüden şikayetçi olmadığı dolayısıyla ilgili Yasanın 39 ve 76 madde şartlarının da oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. 5510 sayılı Yasanın 76. maddesi iş kazasına uğrayan veya meslek hastalığına tutulan sigortalılarla yapılan sağlık hizmeti giderleri, 39. maddesi ise üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malül veya vazife malülü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değeri ile ilgili olup, dava konusu somut olayda uygulama yeri yoktur. Dava konusu iş kazası sayılmayan trafik kazası sonucu sigortalıya hastalık kapsamında ödenen geçici iş göremezlik ödeneği olup, yasal dayanağı 5510 Sayılı Yasanın 21/4 maddesidir. Mahkemece yapılan kusur incelemesine göre değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken davanın reddi yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.