Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/15076 · K. 2017/17160

9. Hukuk Dairesi         2015/15076 E.  ,  2017/17160 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenin işyerinde Nisan 2009 ile Ekim 2013 arasında çalıştığını, en son görevinin amir statüsünde olduğunu, sonrasında 1475 sayılı İş Kanunun 14. md. sine göre emekliliğe hak kazanması nedeniyle kendi isteği ile işinden ayrıldığını iddia ederek kıdem tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının gerçek iradesinin emekli olmak değil iş değiştirmek olduğunun ortaya çıktığını ve halen ...de sistem mühendisi takım lideri olarak çalıştığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, ... kayıtlarına ve ... Enerji Yatırım A.Ş yazısına göre davacının işten ayrılıştan 1 ay 26 gün sonra yeni işine başladığı ve davalı şirketin davacının işten ayrılmasına ilişkin "...davacının kıdem tazminatını başka bir işe geçmek için ayrılma talebini ilettiğinden ödemiyoruz..." şeklindeki yazısı itibariyle davacının başka bir işe geçmek için davalı işyerinden ayrıldığı gerekçesiyle davanın karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: İşçinin öz varlığı olan emeğin sözleşmeye konu olması sebebi ile iş sözleşmesini düzenleyen kural ve kurumların ifadesi olan iş hukuku alanında, temel hak ve özgürlüklerin en geniş anlamı ile korunması ve işçi lehine yorumlanması esastır. 1475 sayılı yasaya 4447 sayılı yasa ile eklenen 5. bentte, "506 Sayılı Kanunun 60 inci maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (a) ve (b) alt bentlerinde öngörülen yaşlar dışında kalan diğer şartları veya aynı Kanunun Geçici 81 inci maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi istekleri ile işten ayrılmaları nedeniyle" işçilerin kıdem tazminatına hak kazanabileceği hükme bağlanmıştır. Düzenlemenin amacı, pirim ödeme ve sigortalılık süresi yönünden emeklilik hakkını kazanmış olsa da, diğer bir ölçüt olan emeklilik yaşını beklemek zorunda olan işçilerin, bundan böyle çalışma olmaksızın işyerinden ayrılmaları halinde kıdem tazminatı alabilmelerini sağlamaktır. İşçi ayrıldığı tarihte sigortalılık süresini ve pirim gün sayısını tamamlamış ise kıdem tazminatına hak kazanacaktır. Hakkın kötüye kullanılmadığı sürece işçinin herhangi bir neden belirterek veya neden belirtmeden ayrılması, kıdem tazminatını hak kazanmasını etkilememelidir. Zira yasadan doğan bir hakkı bulunmaktadır. İşçinin daha sonra bunu belgelendirmesi ve işverene sunması, kıdem tazminatına hak kazanılmasını ortadan kaldırmaz. Ayrıca çalışma hakkı anayasal bir haktır. Davacının ayrıldıktan sonra yeni iş bulması, bu hak kapsamında değerlendirilmelidir. Yasal hakkını kullanan işçinin, ayrılmadan önce ve çalışırken iş bulduğu savunulmadığı sürece bu hakkını kullanması, hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirilemez. Somut uyuşmazlıkta davacı, 03.10.2013 günü SGK'dan aldığı yazı üzerine, 04.10.2013 tarihli noter ihtarnamesi ile 15 yıl çalıştığını ve 3600 gününü doldurduğunu, 04.10.2013 tarihi itibariyle işten ayrıldığını belirterek iş sözleşmesini feshetmiş, kıdem tazminatı talebinde bulunmuş, 01.12.2013 tarihinde başka bir yerde işe başlamıştır. Davacının, SGK'dan aldığı yazıdan sonra iş sözleşmesini feshedip başka bir yerde işe başlaması fesih hakkının kötüye kullanıldığını göstermez. Mahkemece, davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü yerine reddedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.