Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2015/15093 · K. 2016/12787

12. Ceza Dairesi         2015/15093 E.  ,  2016/12787 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-a, d, e, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih ...-...-... sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, 2- Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilirken taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine karar verilmesi gerekirken, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde tamamının ödenebilirlik kazanacağının belirtilmesi suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı hareket edilmesi, 3- TCK'nın 53/6. maddesinde "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, petrol istasyonu işletmeciliğinin bir meslek veya sanat icrası kapsamında değerlendirilemeyeceği, dolayısıyla yasaklama kararı verilemeyeceği gözetilmeden, iş hürriyetini kısıtlar biçimde sanık hakkında 6 ay süreyle petrol akaryakıt istasyonu iletmekten yasaklanma kararı verilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden (A) olarak sınıflandırılan hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki" ibaresinin hükümden çıkarılması, aynı bölümün 5. bendinin son cümlesinin çıkarılarak yerine "taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi ve yine aynı bendin TCK'nın 53/6. maddesini içeren 7. bendinin de hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.