Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2015/15215 · K. 2015/22705

10. Hukuk Dairesi         2015/15215 E.  ,  2015/22705 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Edremit 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi Tarihi : 19.03.2015 No : 2012/302-2015/219 Dava, davalılar tarafından öldürülen B..-K.... sigortalısının hak sahiplerine bağlanan aylığın 1479 sayılı Yasa'nın 63. maddesi uyarınca davalılardan müteselsilen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, bozmaya uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan R.. A.. ve S.. S.. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının, davalılardan R.. A.. ve S.. S.. vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Dosyadaki, temyiz eden davalılar vekilinin sundukları belge fotokopilerine göre, davalı K.. Ö..’in 29.06.2011 tarihinde 29.619,88 TL Kurum hesabına para yatırdığı, yine aynı tarihli belge ile vekalet ücreti, masraf ve faizin Kurum hesabına yatırıldığı belirtilmektedir. Bu aşamada, davaya konu rücûan tazminat bedelinin yatırılmış olması halinde, eldeki davanın konusuz kalıp kalmayacağı; başka bir anlatımla, ödeme üzerine, “esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına” karar verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmesi gerekir. Davanın konusuz kalması halinde, artık dava hakkında yargılama yapılmasına ve hüküm verilmesine gerek kalmaz. Başka bir deyişle, her iki tarafın da davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararı kalmamış demektir. Bu hâlde, mahkemece, davanın konusunun kalmaması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilir. Bu çerçevede; davalı Kurum'a sorulmak suretiyle, davaya konu edilen miktarın Kuruma ödendiğinin belirlenmesi hâlinde, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekir. O hâlde, davalılardan R.. A.. ve S.. S.. avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalılardan R.. A.. ile S.. S..'a iadesine, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.