Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2015/15270 · K. 2017/1051

12. Ceza Dairesi         2015/15270 E.  ,  2017/1051 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 52/2-4, 53/5. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, lehe hükümlere, teşdide ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, katılan vekilinin ise ceza miktarına ve bilinçli taksire ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1)TCK'nın 52/2. maddesinde en az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarının, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edileceğinin düzenlendiği, ekonomik ve sosyal durumunun tespitine ilişkin müzekkere cevabına ve kendi beyanına göre aylık ortalama geliri 3000 TL olan, kiralık evde ikamet eden ve dosyaya yansıyan başkaca bir geliri de bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında, TCK'nın 52/2. maddesindeki ilkelere aykırı olarak "ekonomik ve sosyal durumu, cezasının şahsileştirilmesinde etkili olması gereği, hak ve nesafet kuralları gereğince" şeklindeki dosya kapsamına uygun olmayan soyut ifadelerle 75 TL üzerinden adli para cezasına çevrilmesi suretiyle, alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi, 2)TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği ve bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği gözetilmeksizin, ruhsatnameye bağlı olmayan ve çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde genel bir ifade ile sanığın 1 yıl 8 ay süre ile şirket yöneticiliği yapmaktan yasaklanmasına karar verilmesi ve uygulama maddesinin hatalı şekilde 53/5. olarak gösterilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.