Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2015/15291 · K. 2016/1124

12. Ceza Dairesi         2015/15291 E.  ,  2016/1124 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 1-Özel hayatın gizliliğini ihlal, 2- Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme Hüküm : 1-Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan:6352 sayılı kanunun geçici 1-b maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi, 2- Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan: TCK'nın 244/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanık hakkında kovuşturmanın ertelenmesine dair hüküm ile sistemi engelleme bozma verileri yok etme veya değiştirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde: Sanık hakkında açılan kamu davasının yargılaması sırasında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesinde yer alan, “31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı; a) Soruşturma evresinde, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine, b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine, c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.” hükmüne göre, kovuşturmanın ertelenmesine karar verildiği görülmekle, bu kararın 5271 sayılı CMK'nın 223/1. maddesinde öngörülen şekilde davayı esastan bitirici nitelikte bulunan hüküm niteliğinde olmadığı ve bu suretle temyizinin mümkün bulunmadığı, ancak itiraz yolunun açık bulunduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin karara karşı vermiş olduğu temyiz dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu, dilekçe üzerine dosyanın itiraz merciine gönderilmesi gerekirken temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla, temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına, dosyanın ve temyiz dilekçesinin özel hayatın gizliliğini ihlal suçu yönünden mahalline iade edilmek üzere, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 2- Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince: Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede: Dosya kapsamı, mağdur ve müştekilerin aşamalardaki tutarlı anlatımları ve internet sayfa görüntülerine göre; sanığın, eski kız arkadaşı olan mağdurun daha önce kendisine verdiği e-posta adresi ve şifresi ile mağdurun kullandığı facebook hesabı için yeni şifre oluşturarak hesabına girdiği, kendisinde bulunan mağdurun fotoğraflarını hesaba koyduktan sonra e-posta adresi ve facebook hesabının şifrelerini değiştirerek mağdurun hesaplara erişimine engel olduğu tüm dosya kapsamından sabit olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında TCK’nın 244/2.maddesinde düzenlenen Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden Bozma sonrası yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın atılı suçu işlemediğine, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, ertelemeye, takdiri indirime ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.