Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/15299 · K. 2017/17292

9. Hukuk Dairesi         2015/15299 E.  ,  2017/17292 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı asil; davalı işyerinde 17.09.2011-07.09.2013 tarihleri arasında düz işçi olarak çalıştığını, son aylık ücretinin net 1.350,00 TL olduğunu, iş sözleşmesinin haksız bir şekilde sona erdirildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili açıklama dilekçesi ile; davacının çalışmasının haftanın 7 günü 08.00-20.00 saatleri arasında olduğunu, çalıştığı süre boyunca resmi ve dini bayramlarda çalışmasını devam ettirdiğini, yıllık ücretli izinlerinin kullandırmadığını iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir. B) Davalılar Cevabının Özeti: Davalılar vekili; davalı olarak gösterilen adi ortaklığının tüzel kişiliğinin bulunmadığını, bu nedenle husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı asil, dava dilekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücret alacağı talep etmiş, hangi kalemden ne kadar istediğini belirtmeksizin dava değerini toplam 5.000,00 TL olarak belirlemiştir. Daha sonra vekaletname ibraz ederek yargılamaya dahil olan davacı vekili ise, dava dilekçesini açıklama dilekçesi vererek dava dilekçesinde talep edilen 5.000,00 TL’nin ne kadarının hangi kaleme ilişkin olduğunu beyan ederken taleplerinin içine dava dilekçesinde bulunmayan yıllık ücretli izin, hafta tatili ve genel tatil ücretleri alacaklarını da ilave etmiştir. Dava dilekçesi ile talep edilmeyen alacak kalemleri ancak ıslahla istenebileceğinden, yıllık ücretli izin, hafta tatili ve genel tatil ücretleri alacakları bakımından davanın açıldığı tarih, ıslah harcının yatırıldığı tarihtir. Bu talepler bakımından ıslaha kadar açılmış bir davanın varlığından söz edilemez. Açıklanan nedenle, bu taleplerden kabul edilen yıllık ücretli izin ve genel tatil alacaklarının tamamına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, dava ve ıslah ayrımı yapılarak faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yıllık ücretli izin talebine ilişkin 3 numaralı bendi ile genel tatil talebine ilişkin 5 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerlerine; “3- Net 630,00 TL yıllık izin ücreti alacağının ıslah tarihi olan 28.10.2014’ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 5- Tespit edilen net 304,25 TL genel tatil ücreti alacağından; takdiren % 30 oranında hakkaniyet indirimi yapıldıktan sonra belirlenen 212, 97 TL’nin ıslah tarihi olan 28.10.2014’ten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazla talebin reddine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.