Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2015/15332 · K. 2017/12428

22. Hukuk Dairesi         2015/15332 E.  ,  2017/12428 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı iş akdinin emeklilik nedeniyle son bulduğunu öne sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davacının iş akdini yaş dışında emeklilik şartları yerine getirerek haklı nedenle sona erdirdiği, dinlenen tanık beyanlarından davacının hafta tatillerinde ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davacının kış aylarında günlük 2 saat fazla mesai yaptığı, dosyaya sunulan davalı yönetim kurulu karar defterinden davacının 2010, 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait izinlerini kullandığı, buna göre davacının yıllık izin alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir Temyiz: Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Davacı, ilk 3 yılın yıllık izni ile son yılın yıllık iznini hiç kullanmadığını, 2007 yılında ise 8 gün izin kullandığını öne sürerek yıllık izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda, yönetim kurulu karar defterinden davacının 2010, 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait izinlerini kullandığı; son dönem için 1 yıl dolmadığından yıllık izni olmadığı, davacının talebine ve dosya kapsamına uygun olarak davacının kullandırıldığı ispatlanamayan 52 gün yıllık izni bulunduğu belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Mahkemece, dosya içeriğine uygun bulunan bu hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulması gerekirken davacının 2010, 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait izinlerinin kullandırıldığı ve bu nedenle izin alacağı olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.