Yargıtay 19. Hukuk Dairesi · E. 2015/15694 · K. 2016/5713

19. Hukuk Dairesi         2015/15694 E.  ,  2016/5713 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 22/04/2014 NUMARASI : 2013/505-2014/299 Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın dava şartı(görev) yokluğu nedeniyle reddine yönelik verilen hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece hükmolunan miktarın temyiz kesinlik sınırı altında kaldığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine yönelik olarak verilen ek kararın da süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - KARAR- Davacı vekili, müvekkili tarafından yapılan icra takibinde davalının asıl borcu ödeyip takibe itiraz ettiğini, vekalet ücretini ödemediğini belirterek, vekalet ücreti yönünden itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalının, usule uygun tebligata rağmen davaya cevap vermediği anlaşılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, asliye hukuk mahkemelerinin itirazın iptali davalarındaki görevinin takipten önce meydana gelen uyuşmazlıklarla sınırlı olduğu, takip sonrasındaki faiz, vekalet ücreti vs. uyuşmazlıklar takip hukukunu ilgilendirdiğinden bu uyuşmazlıklarla ilgili yargılama görevinin icra mahkemesine ait olduğu, ancak icra mahkemesi, genel mahkeme niteliğinde olmadığından görevsizlik kararı verilmesinin mümkün görülmediği gerekçeleriyle davanın dava şartı (görev) yokluğundan reddine karar verilmiş, bu kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece 11.05.2015 tarihli ek karar ile hükmolunan miktarın temyiz kesinlik sınırı altında kaldığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (HUMK) 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19. maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-4 maddede öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2014 yılı için 1.890,00 TL'dir. Temyize konu edilen miktarın 1.563,35 TL olması nedeniyle 22/04/2014 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu nedenle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin mahkemenin 11.05.2015 tarihli ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle 11.05.2015 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.