Yargıtay 13. Hukuk Dairesi · E. 2015/15914 · K. 2015/15151

13. Hukuk Dairesi         2015/15914 E.  ,  2015/15151 K. "İçtihat Metni" ... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ...Tüketici Mahkemesi tarafından verilen 22.01.2015 gün ve 2013/3389 2015/117 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu. KARAR Davacı, davalı bankadan kredi kullandığını, kendisinden, dosya masrafı vs. adı altında kesinti yapıldığını ileri sürerek, ıslahen 2.745 TL'nin ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile tahsilini istemiş; mahkemece, 22.01.2015 tarihinde; davanın kısmen kabulü ile 2.745,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, hükmedilen tutarın 1.200 TL'sine dava tarihi olan 11.11.2013'ten, 1.545,00 TL'sine ıslah tarihi olan 22.01.2015'ten itibaren değişen oranlı avans faizi yürütülmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından; mahkemece, toplam 630 TL olan ekspertiz ücretinin, 230 TL'sinin makul bulunarak tarafına iadesine karar verilmesine rağmen, 400 TL'sinin iadesine karar verilmediği, 400 TL'nin de iadesine karar verilmesi gerektiğinden bahisle temyiz edilmiştir. 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun .... ve esas 2005/..., karar .. sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL'yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 12/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.