Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2015/16186 · K. 2017/13777

22. Hukuk Dairesi         2015/16186 E.  ,  2017/13777 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı, emeklilik nedeni ile iş sözleşmesini feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Kanun'un 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır. Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır Dosya içeriğine göre, tanık beyanları doğrultusunda davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek anılan alacak hesaplanmış ve hüküm altına alınmıştır. Davacı tanıklarından ...'nun davalıya karşı daha önce açtığı aynı nitelikte davası bulunması ve menfaat birlikteliği olması nedeni ile beyanının hükme esas alınması mümkün değildir. Diğer davacı tanığı ile davalı tanığının, davacıya yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının kullandırılmadığına ilişkin açık beyanları bulunmamaktadır. Dairemizden temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen 11.06.2015 tarih, 2015/15084 esas, 2015/20457 karar ve 2015/15081 esas, 2015/20454 karar sayılı dosyalarda, davacı ile aynı işi yapan işçilerin açtıkları davalarda hafta tatili ücreti talebinin reddine karar verilmiştir. Yine Dairemiz esasına kayıtlı 2015/24386 esas sayılı dosyada, hafta tatili ücreti ispat edilemediğinden reddedilmiş ve hüküm davacı tarafından temyiz edilmemiştir. Tüm bu hususlar bir bütün olarak değerlendirildiğinde hafta tatili ücreti talebinin ispat edilememesi nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 12.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.