Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2015/16310 · K. 2019/15951

4. Ceza Dairesi         2015/16310 E.  ,  2019/15951 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜMLER : Beraat, ceza vermekten vazgeçme Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, mahkemece yargılama giderleri açısından sanık hakkında karar verildiğinden bu konuda tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede; 1-Sanığın, katılana karşı tehdit eylemine ve yükletilen suçtan kurulan beraat hükmüne yönelik, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2-Sanığın, katılana yönelik hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince, Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir, Ancak, a-Hakaretin ne şekilde karşılıklı olarak işlendiğine ilişkin kanıtlar açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, b-5237 sayılı TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabulü halinde, 5271 sayılı CMK'nın 223/4. maddesi uyarınca "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken “ceza vermekten vazgeçilmesine" şeklinde karar verilmesi, c-Sanığın tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla aynı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.