Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2015/16687 · K. 2015/12793

7. Hukuk Dairesi         2015/16687 E.  ,  2015/12793 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili) Dava Türü : Alacak Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı vekili müvekkilinin davalıya ait işyerinde Uluslar arası tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yaptığını, aylık ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 10.01.2014 tarihli ilamı ile sair temyiz itirazları incelenmeksizin hüküm ile gerekçe arasındaki çelişki nedeni ile bozulmuştur. Mahkeme bozma kararına uymuş, gerekçe ile hüküm arasındaki çelişkiyi gidermiş, bozma öncesi toplanan delillere göre davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Dosya içeriğinden davacının uluslararası tır şoförü olarak çalıştığı, gittiği yere ve mesafeye göre değişen miktarlarda sefer primi aldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla Dairemizin yerleşik uygulamasına göre mesai düzenini, çalışma saatlerini kendisi belirleyen ve belirlemek durumunda olan davacının fazla mesai talebinin reddi gerekirken, yerleşik uygulamaya aykırı biçimde davacı tanık anlatımları ile desteklenmediği halde tamamen varsayıma dayalı olarak davacının sınır kapısından çıkana kadar günlük 10 saat çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenme ile günlük 1,5 saat fazla mesai yaptığı esasına göre hazırlanan rapora göre fazla mesai ücretinin kabulü hatalı olmuştur. Kabule göre de, davacının 3304,14 TL kötü niyet tazminat talebi reddedildiği için karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1500,00 TL avukatlık ücreti takdir edilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile 396,50 TL avukatlık ücreti takdir edilmesi hatalı olmuştur. Davalı yararına reddedilen toplam miktar üzerinden AAÜT'ye göre avukatlık ücreti belirlenmelidir. O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.