Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2015/1681 · K. 2015/3583

1. Hukuk Dairesi         2015/1681 E.  ,  2015/3583 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : KAHRAMANMARAŞ 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 24/09/2013 NUMARASI : 2012/1658-2013/1503 Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; -KARAR- Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir. Davacı, mirasbırakan babası Demirci A.. Y..’nın kayden paydaş bulunduğu 167,8,10,11 ve 12 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında “Ali” olarak yazılı baba adının “Ali Bey”, “Ali” olarak yazılı adının ise “Demirci Ali” olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile, dava konusu taşınmazların malik hanesinde geçen “D.. Ali oğlu Ali” şeklindeki kayıtların “Ali Bey oğlu Demirci Ali” olarak düzeltilmesine karar verilmiştir. Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, dava konusu 167 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında, Ali oğlu Demirci A.. Y..’nın 96/10240 pay sahibi olduğu, kadastro tespitine itiraz sonucu 18/06/1993 tarihinde edinildiği, taşınmazın çok sayıda paydaşı olup, paydaşlardan İbrahim Yeşilkaya, E.. Y..’nın baba adlarının Ali Bey olduğu, bir kısım paydaşların baba adının Ali olarak göründüğü; 10,11,12 parselin tapu kaydında, Ali oğlu A.. Y..’nın 96/24576 pay sahibi olduğu, edinme sebebinin tapulama, edinme tarihinin 28/06/1963 olduğu; 8 parselin tapu kaydında Ali oğlu A.. Y..’nın 96/24576 pay sahibi olduğu, edinme sebebinin hükmen tescil, edinme tarihinin 03/07/1965 olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, tapu kayıt malikinin davacının mirasbırakanı olduğu belirlenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Bilindiği üzere, 6100 Sayılı HMK 297/2. maddesinde; (1086 Sayılı HUMK’nun 388/son md.) hüküm sonucu kısmında; “istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesine yer verilmiştir. Yasa maddesinin bu açık hükmünün sonucu olarak, mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır. Ne var ki, mahkemece verilen kararın infaza elverişli olduğunu söyleme olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki; hangi parselde, hangi payın ne şekilde düzeltildiği açık ve anlaşılır şekilde belirtilerek hüküm kurulmamıştır. Hâl böyle olunca, davacıya her parselle ilgili talebi açıklattırılarak, her bir parsele ilişkin pay oranları ve düzeltilen kayıtlar tek tek belirlenmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir. Davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.