Yargıtay 23. Ceza Dairesi · E. 2015/1719 · K. 2015/651

23. Ceza Dairesi         2015/1719 E.  ,  2015/651 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir. Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde nitelikli hali oluşmaktadır. Katılan ...'a ait olan ... Eczanesi'nde kalfa olarak çalışan sanık ...'in, ilaç tanıtım işi yapan diğer sanık ... ile anlaşarak, çalıştığı eczane adına ilaç sipariş edip faturalandırmasına rağmen söz konusu ilaçları sanık ...'ın tanıtımını yaptığı ilaçlar karşılığında ...'a verdiği, ayrıca çalıştığı eczane adına kendi eczanesi ile herhangi bir alışverişi olmayan başka eczanelere siparişler verip teslimini sağlayarak zilyetliğin amacı dışında tasarrufta bulunmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin, sanık ...'ın da söz konusu suçun işlenmesine yardım ettiğinin iddia edildiği olayda, sanık, tanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin mahkumiyet kararına dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 52/4 son maddesi gereğince para cezasının taksitler halinde ödeneceğine karar verilirken, ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği ihtarında bulunulmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkralarına “5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.