Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2015/1725 · K. 2015/9169

12. Ceza Dairesi         2015/1725 E.  ,  2015/9169 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet ... hakkında; Beraat Taksirle öldürme suçundan sanık ...'nün mahkumiyetine, sanık ...'nun beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hakkında verilen mahkumiyet hükmü Dairemizce düzeltilerek onanan ...'ın evine 10 metre mesafede 2,5 metre derinliğinde 3x2 metre büyüklüğündeki yağmur suları ile dolan foseptik çukuruna 1998 doğumlu çocuğun düşmesi sonucu öldüğü olayda, sanık ...'nün ...'a ait evin sıva işlerini yaptıktan sonra ...'ın talimatı ile kepçe operatörü sanık ...'dan çukuru açmasını istediği, çukur açılacak yeri gösterdiği ve ...'ya sanık ... tarafından ödeme yapıldığı anlaşılmakla, sanık ...'nün ... adına iş yaptığı, ancak çukurun etrafının kapatılması konusunda tedbir almadığından tali kusurlu olduğu, sanık ...'nun ise kepçe operatörü olduğu, güvenlik tedbiri alma yükümlülüğü bulunmadığı bu nedenle kusursuz olduğunun kabulünde isabetsizlik bulunmadığından bozma öneren tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir. Sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin, sanığın beraatine karar verilmeyeceğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, Sanık ... hakkında ise yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, cezanın miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık ... hakkında verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yeterli görülmekle, hükmün B-1. bendindeki “sanığın güttüğü amaç ve saik” ibaresinin çıkartılması suretiyle, kanuna uygun bulunan hükmün sanık ... yönünde DOĞRUDAN, sanık ... yönünde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.