Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2015/17346 · K. 2016/10898

1. Hukuk Dairesi         2015/17346 E.  ,  2016/10898 K. "İçtihat Metni" .... Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece, elatmanın önlenmesi isteği yönünden davanın kabulüne, ecrimisil isteği yönünden ise davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz harcı yatırılmadan ve adli yardım talep edilerek temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; -KARAR- Bilindiği üzere, Anayasa'da aranan hak arama özgürlüğünün kullanılabilmesi ve adil yargılama hakkının unsurlarından olan, taraflar arasında silahların eşitliği ilkesinin hayata geçirilebilmesi için gerekli yargılama giderlerini ödemede sıkıntıya düşecek veya ödeyemeyecek durumda bulunan kişilere, her türlü mali ve hukuki korunma taleplerinde kolaylık sağlanması, sosyal hukuk devletinin ilkelerinden olup, bu gereğin yerine getirilebilmesi de adli yardım ile mümkündür. Bu nedenle adli yardım müessesesi 1086 sayılı HUMK'un 465 ila 472 maddeleri ile 6100 sayılı HMK'nin 334 ila 340. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Öte yandan; 6100 sayılı HMK'nin 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği açıkça belirtilmiş ve 337/1. maddesinde de duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği hükme bağlanmıştır. Somut olaya gelince, davalıların muhtarlıktan aldığı fakirlik belgelerini dosyaya ibraz ettikleri ve adli yardım yönünden yasal şartların oluştuğu görülmekle davalıların adli yardım talebinin kabulüne karar verilip, işin esasının incelenmesine geçildi. Dava elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir. Davacı, maliki olduğu 120 ada 65 nolu parselde kayıtlı taşınmazı , davalının haklı ve geçerli bin nedeni bulunmaksızın işgal ettiğini bu hususta ihtarname göndermesine rağmen çekişme konusu taşınmazı boşaltmadığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerinde bulunmuştur. Davalı çekişme konusu taşınmazın kuzeydoğu kısmındaki evi, ve bu evin müştemilatlarından biri olan ahırı, dedesi olan davacının rızası ile kullandığını, davacının dava konusu taşınmazı kullanmasına kendisinin engel olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur Mahkemece, el atmanın önlenmesi isteği yönünden davanın kabulüne, ecrimisil isteği yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. ./.. Hemen belirtmek gerekir ki; davacı adına kayıtlı taşınmaza haksız olarak müdahale eden davalının yargılama sürerken müdahalesini sona erdirdiği saptandığına göre, elatmanın önlenmesi talebi hakkında yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalının aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine. Ancak, ecrimisil isteği yönünden; dava dilekçesi ile 500 TL talep edilmiş, keşfen belirlenen taşınmaz değeri üzerinden el atmanın önlenmesi bakımından ıslah dilekçesi verilmiş ve harç tamamlanmış, ecrimisil bakımından ıslah yapılmamış olmasına rağmen mahkemece 612,06 TL ecrimisile hükmedilmiştir. Ne var ki, anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, mahkeme kararının hüküm kısmının 2. bendinin tamamen hükümden çıkartılarak, yerine; " 500,00 TL ecrimisil bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," ibaresinin eklenmesine, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.