Yargıtay 23. Ceza Dairesi · E. 2015/17412 · K. 2016/1619

23. Ceza Dairesi         2015/17412 E.  ,  2016/1619 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, hakaret ve mala zarar verme HÜKÜM : 1-Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı; Beraat 2-Hakaret suçundan dolayı; 5237 sayılı TCK'nın 129/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına 3-Mala zarar verme suçundan dolayı; 5271 sayılı CMK'nın 223/4-d maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılama sırasında davaya katılmalarına karar verilen ... ve ...’ın gerekçeli karar başlığında “mağdur” ve “müşteki” sıfatlarıyla gösterilmeleri mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar olarak görülmüştür. Anne oğul olan katılanların sanığın kayınvalidesine ait evde kiracı olarak oturdukları, ailesi ile birlikte bu evin üst katında ikamet eden sanığın, gürültü yaptıkları gerekçesi ile katılanlardan bu evden taşınmalarını istediği, olay tarihinde sanıkla katılanlar arasında bu nedenle tartışma çıktığı, bu tartışma sırasında sanık ile katılan ...’ın karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri, ayrıca sanığın katılanların ikamet ettiği evin kapısını zorlayarak içeri girmek istediği, ancak başaramayınca yumruğu ile vurmak suretiyle kapının kilit kısmına zarar verdiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı “hakaret”, “konut dokunulmazlığını ihlal etmeye teşebbüs” ve “mala zarar verme” suçlarını işlediğinin iddia ve kabul edildiği somut olayda; 1-Sanık hakkında hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın aşamalardaki savunmalarında; “katılan ...’ın kendisine hakaret etmesi nedeniyle kendisinin de adı geçen katılana hakaret ettiğini, sinirle evin kapısına vurduğunu, amacının evden içeri girmek olmadığını” beyan etmesi, tanık olarak dinlenen ve olay sırasında sanığın yanında bulunan tanıklar ...,’ın “olay öncesinde katılan ...’ın sanığın eşine hakaret ettiğini, sanığın bu durumu öğrenince katılanın ikamet ettiği evin önüne giderek kapıyı çaldığını, kapıyı açan olmayınca evin kapısına yumruk attığını, katılan ...’ın sanığa küfür ettiğini, bunun üzerine sanığın da sinirlenerek adı geçen katılana küfür ettiğini ve evin kapısına ve duvarına bir kez daha yumruk attığını, bunun dışında kapıya yönelik herhangi bir hamlesinin olmadığını” beyan etmeleri, katılan ...’ın da soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarında sanığın olay anında ikamet ettikleri evden içeriye girmeye çalıştığına yönelik herhangi bir anlatımda bulunmaması karşısında; sanık hakkında üzerine atılı hakaret suçunu katılanlardan Burak’ın kendisine hakaret etmesi nedeniyle işlediğinin kabulü ile bu suçtan dolayı ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesinde, yine sanık hakkında üzerine atılı konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan dolayı dinlenen tanık beyanları ile sanığın savunması da nazara alındığında sanığın kastının konut dokunulmazlığını bozmaya yönelik olmadığı, sanığın katılanlar ile konuşmak amacı ile kapıyı çaldığı, bu nedenle sanığın üzerine atılı bu suçun unsurları itibariyle oluşmadığından bahisle verilen beraat kararında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, bu açıklamalar ışığında tebliğnamedeki konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükmün bozulmasına yönelik görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın suç tarihinde katılanların ikamet ettikleri evin kapısına yumruğu ile vurmak suretiyle zarar verdiğinin iddia ve kabul edildiği somut olayda; sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine eylemine uyan 5237 Sayılı TCK’nın 151. ve devamı maddelerinde fiilin haksızlık içeriğinin azlığı nedeniyle ceza verilmeyeceğine dair herhangi bir düzenlemenin bulunmadığı gözetilmeden; sanık hakkında oluşan zararın az olduğu gerekçesi ile 5271 Sayılı CMK’nın 223.maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.