Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2015/17647 · K. 2016/12837

17. Ceza Dairesi         2015/17647 E.  ,  2016/12837 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: A-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ..., ..., ... müdafilerinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, B-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, C-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. .../... Ancak; 1-Suç tarihinde yaşları 12-15 aralığında olan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/2. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış çocuklar ..., ... ve ...'in işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, zorunlu olarak sosyal inceleme raporu aldırılması gerektiğnin gözetilmemesi, 2-Müştekiye ait işyerine girerek hırsızlık yapan suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'in işyerine izinsiz girmesinin, 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesinde tanımlanan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden “müstakil bir zarar” yaratmadığı, hırsızlık suçundan ayrıca cezalandırılmalarına karar verildiği dikkate alındığında; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan uygulama yapılırken, “katılanların zararının karşılanmaması nedeniyle” biçiminde somut olay ile örtüşmeyen 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde yer alan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesinde, suça sürüklenen çocuklar yönünden Yasa'nın öngördüğü objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeden, cezanın bireyselleştirilmesine yönelik kabul edilen ölçütlerle çelişir şekilde 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. madde ve fıkralarının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, 3-Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçlamayı aşamalarda kabul etmediği, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ün kendilerini ...'ın azmettirdiği yönündeki somut delillerle desteklenmeyen iddialar dışında suça sürüklenen çocuk ...'ın suçu işlediğine dair mahkumiyeti gerektirecek her türlü şüpheden uzak kuvvetli delil elde edilemediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ..., ..., ... müdafileri ve suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.