Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2015/1781 · K. 2015/9791

3. Hukuk Dairesi         2015/1781 E.  ,  2015/9791 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : KDZ.EREĞLİ AİLE MAHKEMESİ TARİHİ : 01/10/2014 NUMARASI : 2013/631-2014/605 Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Dava; yardım nafakasına ilişkin olup; mahkemece, talebin kısmen kabulü ile aylık 600,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm; taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir. Davacı vekilinin kabul gören temyiz itirazına gelince; Her dava açıldığı tarih itibariyle karara bağlanır. 28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İBK'na göre, nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, nafakaya dair talepler hakkında, dava tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde karar verilmesi gerekir. Hal böyle olunca mahkemece; bu husus göz ardı edilerek kararın kesinleşmesinden itibaren nafakaya hükmolunması doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 1. maddesinde yer alan "...davanın kesinleşmesinden itibaren aylık 600,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınıp davacıya verilmesine..." ifadesinin hükümden çıkartılarak yerine "...dava tarihinden itibaren aylık 600,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınıp davacıya verilmesine..." ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK'nın 438. maddesinin 7. bendi uyarınca, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.