Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2015/17823 · K. 2015/26133

9. Hukuk Dairesi         2015/17823 E.  ,  2015/26133 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalı işyerinde 10/03/2014 tarihinden iş akdinin haksız olarak feshedildiği 24/10/2014 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, lomber diskopati tanısı ile fizik tedavi yapılmak amacıyla tedaviye alındığını ve doktoru tarafından tedavisi boyunca istirahat verildiğini, 17/10/2014 tarihinde kontrolünün yapıldığını ve 03/11/2014 tarihinde işbaşı yapmak üzere tekrar istirahat verildiğini, buna karşın 17/10/2014 tarihindeki istirahatinin SGK sistemi sorunları ve hastanenin işlemleri geç yapması nedeniyle ... rapor sistemine geç kaydedildiğini herhangi bir kusuru ve ihmali olmaksızın istirahatinin kayıtlara süresinde işlenmediği, bu nedenle yapılan feshin haksız olduğunu ileri sürerek işe iade talebinin kabulüne karar verilmesi talep edilmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının tüm çalışma döneminin % 30 raporlu geçirdiğini ve çalışmadığını, daha raporlu olduğu dönemin bitmesi akabinde de sıklıkla işe başlamadığını, nitekim bu yönde kendisinin savunmasının alındığını, bir daha yapmayacağı ve rapor aldığı takdirde de işverene ve yetkili amirlerine derhal bildireceğini beyan ettiğini, 17/10/2014 tarihinden itibaren işe gelmemeye başladığını, raporlu olma veya haklı bir mazereti olma ihtimaline binaen işverence 7 gün beklendiğini, hiçbir haber verilmemesi karşısında iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkeme, davacının lomber diskopati tanısı ile fizik tedavi ve rehabilitasyon yapılmak üzere tedaviye alındığı ve doktoru tarafından tedavisi süresince istirahat verildiği, 17/10/2014 tarihinde kontrolünün yapıldığı, kontrolle birlikte 03/11/2014 tarihinde iş başı yapmak üzere tekrar istirahat verildiği, buna karşın 17/10/2014 tarihindeki istirahati SGK sistemi sorunları ve hastanenin işlemleri geç yapması nedeniyle istirahat durumu SGK rapor sistemine geç kaydedildiği, davacı fesihle birlikte tedavisinin yapıldığı Akademi Tıp Merkezine giderek durumun sebebini sorduğu, yazılı olarak sorunun SGK sistemindeki sorunlar ve hastane başhekimi onayının gecikmesi nedeniyle gerçekleştiğinin yazılı olarak bildirildiği, davacının herhangi bir kusuru veya ihmali olmaksızın istirahati SGK rapor sisteminde süresinde yer almadığı, işyerinde uygulama olarak istirahatlerin SGK rapor sisteminden takip edildiği, zaten bu durum fesih bildiriminde de açık olarak belirtildiği, bu nedenle davacının bildirim yapmadığı gerekçesinin haklı olmadığı, davalı işverenin fizik tedavi gören 17/10/2014 tarihinde kontrolü olduğunu bilen davacının işe gelmemesi ile ilgili kendisinden savunma veya bilgi istemeden iş akdini feshettiği, keza kontrol sonrası işbaşı yapmayan işçinin istirahati veya rahatsızlığının devam etme ihtimali de hayatın olağan akışına uygun olduğu, bu yönde davacıdan bir savunma istenmiş olsaydı bu durumu açıklar bir yazıyı işverene sağlayabileceği, Yargıtay kararlarında ihtar veya savunma istemenin iş sözleşmesinin devamında fayda umulan bir durumda ihtar veya savunma almanın bir zorunluluk olduğu, her ne kadar iş kanununun 25/II. maddesinde belirtilen durumlar için savunma alınma zorunluluğu yok ise de olayımızda 4857 sayılı yasanın 19. maddesinde ki savunma hakkının gerçekleşmediği, davacının normal zamanda devamsızlık yapmadığı, kontrolü sonrasında mazeretli olarak devamsızlık yaptığı, bu nedenle işveren feshinin geçerli nedenlere dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler İş Kanunu’nun 25. maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen sebepler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir. Yasanın gerekçesinde, işçinin işyerinde işçinin sık sık rapor almasının da davranışlardan kaynaklanan geçerli neden olduğu kabul edilmiştir. Dosya içeriğine göre; davacının davalı işyerinde 10.03.2014 tarihinden 24.10.2014 tarihine kadar çalıştığı ve bu süre zarfında sık sık rapor aldığı ve bu davranışın işyerinde olumsuzluklara yol açtığı sabittir. İş ilişkisinin sürdürülmesi işveren açısından beklenmemelidir. Davalı işverenin daha önceki dönemlerde, belirtilen nedenle fesih hakkının doğmasına rağmen, fesih yoluna gitmemesi yada davacı işçiyi uyarmaması sonuca etkili değildir. Zira davacının sık sık rapor alması devamlı niteliktedir ve olumsuzluklara yol açmaktadır. Davacının iş sözleşmesinin feshedilmesi geçerli nedene dayandığından, davanın reddi gerekir. Yazılı şekilde reddi hatalıdır. 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir. F) Hüküm : Yukarda açıklanan gerekçe ile; 1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. Davanın REDDİNE, 3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 50.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine, 5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, Kesin olarak 17.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.