Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2015/17944 · K. 2018/10073

17. Hukuk Dairesi         2015/17944 E.  ,  2018/10073 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, bir kısım davalılar ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili; müvekkili ... sigorta A.Ş.'nin ... poliçe numarası ile sigortalı ...'nun kiracı olarak bulunduğu, diğer davalıların ise maliki olduğu işyerinde yine aynı binanın çatı katında ikamet eden davalı ...'un dairesinde 01.02.2006 günü çıkan yangın sebebiyle hasar meydana geldiğini, meydana gelen hasar sebebiyle sigortalı ...'na yapılan ekspertiz sonrası 28/02/2006 tarihinde 1.133,00 YTL ödendiğini, meydana gelen olayda ...'un %100 kusurlu, diğer davalıların ise bina maliki olmaları sebebiyle müteselsilen sorumlu bulunduğunu belirterek, 1.133,00 YTL tazminatın ödeme tarihi olan 28/02/2006 tarihinden itibaren yasal faizini talep ve dava etmiştir. Davalılar ... ve ... vekili; husumet yönünden davanın reddini savunmuştur. Davalılar ..., ... vekili; davanın reddini savunmuştur. Davalı T. ... A.Ş. vekili; davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davalı ... hakkında açılan davanın reddine, 1.133,00 TL tazminatın 28/02/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ... dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, bir kısım davalılar ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. 6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL'ye çıkarılmıştır. Mahkemece hükmedilen miktar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekili, bir kısım davalılar ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili, bir kısım davalılar ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinin (isteminin) REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalılara geri verilmesine 05/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.