Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2015/18013 · K. 2017/4254

3. Hukuk Dairesi         2015/18013 E.  ,  2017/4254 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı, tarımsal abonesi olduğu, davalı kurum tarafından 04.11.2012 tarihli sayaç değiştirme tutanağına istinaden kaçak elektrik kullanımı olmadığı halde keyfi davranılarak 31/07/2011 ile 15/09/2012 tarihleri arasında 135 gün gerilim kesilmesini baz alarak kıyaslama yolu ile 19.084,50 TL tahakkuk ettirildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davalı kuruma 1.000,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, davacının kısmi dava açtığını, menfi tespit davasının kısmi olarak açılmasının mümkün olmadığını, mevzuata uygun tahakkuk yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece; dava konusu olayda talep miktarının açıkça belli olup taraflar arasında herhangi bir tartışma bulunmadığı, dava açmakta hukuki yarar olmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı tarafça temyiz edilmiştir. Davacının aynı hukuki ilişkiden kaynaklanan alacağının veya hakkının tümünü değil, belirli bir kısmını talep ederek açtığı davayı kısmi dava denir. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağının tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve bu alacağın şimdilik bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Kısmi dava, 6100 sayılı HMK 109. maddesinde tanımlanmıştır. 109/1. fıkrasına göre "talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir. Davacının kısmi dava mı, yoksa tam dava mı açtığı talep neticesinden anlaşılır. Davacı alacağının yalnız bir kesimi için dava açtığını bildirmemiş ise, dava tam dava sayılır. Davacının davasını açıkça kısmi dava olarak nitelendirmesi zorunlu değildir. Dava dilekçesindeki açıklamalardan, davacının talebinin dava edilenden daha fazla olduğunun ve bunun yalnız bir bölümünün dava edildiğinin açıkça anlaşılması gerekli ve yeterlidir. Davacının kısmi dava açabilmesi için, bu davayı açmada korunmaya değer bir hukuki yararının bulunması şarttır. Hukuki yarar; dava konusuna ilişkin dava şartlarından olup, dava açıldığı anda var olmalıdır. Somut olayda, davacı, davalı kurumun endeks esaslı olmayan faturasına istinaden 19.084,50 TL alacak talebinde bulunduğunu, kıyaslama yoluyla belirlenen tüketim miktarının doğru olmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000.00 TL borçlu olmadığının tespitini isteyerek kısmi dava açmış olup, bu davayı açmakta hukuki yararı olduğunun kabulü gerekir. Öyle ise mahkemece işin esasına girilerek davacı ve davalının delilleri toplanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, aksi yazılı düşüncelerle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.