Yargıtay 23. Ceza Dairesi · E. 2015/18044 · K. 2015/2056
23. Ceza Dairesi 2015/18044 E. , 2015/2056 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan ...'nun arkadaşı olan sanığın, 50 TL para çektikten sonra iade etmek üzere katılandan teslim aldığı kredi kartından, kart sahibinin rızası olmaksızın muhtelif tarihlerde alışveriş yapıp bir kaç kez de para çekmek suretiyle toplam 4.000 TL harcama yaptığının iddia edildiği olayda; Sanığın, katılandan 50 TL para çektikten sonra iade etmek üzere teslim aldığı kredi kartından, kart sahibinin rızası olmaksızın muhtelif tarihlerde alışveriş yapıp ve ayrıca para çekmek suretiyle toplam 4.000 TL yarar sağladığının anlaşılması karşısında; eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 245/1 maddesinde öngörülen ''banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması'' suçunu oluşturacağı ve sanığın, söz konusu kredi kartını muhtelif tarihlerde kullanarak aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü birden fazla ihlal etmek suretiyle, değişik zamanlarda birden fazla kez yarar sağlamış olması dikkate alınıp, aynı Kanun'un 43/1 maddesi kapsamında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde güveni kötüye kullanma suçundan, hüküm kurulması, Kabule göre de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.