Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2015/18139 · K. 2015/21839
21. Hukuk Dairesi 2015/18139 E. , 2015/21839 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ: Ankara 13. İş Mahkemesi TARİHİ : 19/01/2015 NUMARASI : 2014/2198-2015/14 Davacı, Türk vatandaşlığını kaybetmeden önceki borçlanmaya esas süreleri borçlanabileciğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir. Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Dava,davacının Türk vatandaşlığını kaybetmeden önceki borçlanmaya esas tüm sürelerinden dilediği kadarını borçlanma hakkı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Dava açıldıktan sonra ortaya çıkan bir nedenle dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek kalmıyorsa davanın konusuz kalması nedeniyle yargılamaya devam edilmesine gerek yoktur. Böyle bir durum söz konusu olduğunda Mahkemenin bir tespit hükmü niteliğinde olarak esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermesi gerekir. Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 23.05.2014 tarihli yurt dışı borçlanma talep dilekçesiyle 15.08.1985 ten itibaren 2300 günü borçlanma talebi ile kuruma başvurduğu, Davalı kurumun 05.06.2014 tarihli yazı ile davacının talebini başvuru tarihi itibariyle Türk vatandaşı olmadığı gerekçesiyle reddettiği,davacının borçlanma hakkının tespiti için bu davayı açtığı, 6552 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten sonra davacının 23.09.2014 tarihli dilekçe ile kuruma başvurarak bu kez ilk borçlanma talebine ek olarak 06.01.1992 den itibaren 1300 günü borçlanma talebinde bulunduğu, 23.09.2014 tarihli borçlanma talebinin kabul edilerek 06.01.1992 ile 15.08.1995 tarihleri arasında 1300 güne ilişkin borçlanma işleminin gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmişse de, dava konusu edilen ,15.08.1985 ten itibaren 2300 günlük süreyi borçlanma istemini içeren 28.05.2014 tarihli yurt dışı borçlanma talebinin kurumca kabul edildiğine ilişkin bilgi bulunmadığı,buna göre uyuşmazlığın halen devam ettiği görülmektedir. Davacının Kurumca kabul edilmeyen talebi yönünden yargılamaya devam edilerek olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle yazılı biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.