Yargıtay 14. Hukuk Dairesi · E. 2015/18169 · K. 2016/2399

14. Hukuk Dairesi         2015/18169 E.  ,  2016/2399 K. "İçtihat Metni" T.C. YARGITAY 14. Hukuk Dairesi ESAS NO : 2015/18169 KARAR NO : 2016/2399 Y A R G I T A Y İ L A M I Davacı vekili tarafından, 14.11.2014 gününde verilen dilekçe ile terekenin tasfiyesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 14.01.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı alacaklı şirket vekili tarafından talep edilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: \_ K A R A R \_ Dava, muris .....'in 12.09.2011 tarihinde vefatı üzerine tüm mirasçılarının mirası reddettiklerinin sulh hukuk mahkemesinin 2011/1122 Esas, 2012/218 Karar sayılı ilamı ile tespit ve tescil edildiği iddiasına dayalı terekenin tasfiyesi talebine ilişkindir. Mahkemece, davacı alacaklı tarafından terekesinin tasfiyesi talep edilen muris ....'in 12.09.2011 tarihinde vefat ettiği, TMK'nın 633. maddesi gereğince davanın 3 aylık yasal süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Hükmü, davacı şirket vekili temyiz etmiştir. En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddedilen miras sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir (TMK m. 612). En yakın mirasçıları tarafından mirasın reddedildiği gerekçesiyle, mirasın mahkemece iflas hükümlerine göre tasfiye edilmesi talebinin TMK'nın 633. Maddesindeki 3 aylık süre ile bir ilgisi bulunmamaktadır. Muris ...., 12.09.2011 tarihinde vefat etmiş, mirası en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından reddedilmiştir. Mirasçıların tamamı tarafından reddedilen miras sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir (TMK m. 612/1 ve 636). Buradaki tasfiye süreye tabi değildir. TMK'nın 633. maddesinin uygulama yeri yoktur. Ayrıca sulh hukuk mahkemesince en yakın mirasçıların mirası reddettiklerinin saptanması halinde herhangi bir başvuruya gerek olmadan kendiliğinden resmi tasfiye yoluna gidilmesi gerekir. O halde iflas hükümlerine göre tasfiyenin gerçekleştirilmesi gerekirken yazılı şekilde hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle ret hükmü kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.