Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2015/1841 · K. 2015/4282

10. Hukuk Dairesi         2015/1841 E.  ,  2015/4282 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : İş Mahkemesi Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi......... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Dairemizin 29.04.2014 tarih, 2013/14003 Esas 2014/9714 Karar sayılı ilamında da ayrıntılarıyla açıklandığı üzere; Davanın yasal dayanağı olan, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “ İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Buna göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutar, davalının kusur oranına uygulanarak hüküm kurulması gerekmektedir Eldeki dosyada, Mahkemece, düşük (az) olan ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı yerine, artışlı gelirin esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması, , usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ: Hüküm fıkrasının tamamen silinerek yerine, “DAVANIN KISMEN KABULÜ İLE : Toplam 20.732,54TL alacağın tahsis onay tarihi olan 23/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, Alınması gereken 1.416,23TL nispi karar ve ilam harcının davalıdan TAHSİLİNE, Davacı tarafça yapılan 64,00 TL tebligat gideri, 38,75 TL müzekkere gideri, 848,55 TL bilirkişi ve keşif gideri olmak üzere toplam 951,30 TL yargılama giderinin, 914,00TL’sının davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE, kalanın davacı üzerinde bırakılmasına, Davacı taraf kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan ... gereğince hesaplanan ve takdir olunan 2.487,90TL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya VERİLMESİNE, Davalı taraf kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan.... gereğince hesaplanan ve takdir olunan 820,12TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya VERİLMESİNE, Kullanılmayan gider avansının talep halinde yatırana iadesine,” yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 10.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.